Τα Μετέωρα αποτελούν ένα ιδιαίτερο γεωλογικό σχηματισμό στις τοπικές βραχώδεις εξάρσεις του οποίου ορθώθηκαν μοναστήρια με εντυπωσιακό τρόπο. Αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και φυσικά τοπία της Ελλάδας, και για αυτό χαρακτηρίστηκαν ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Από τις συνολικά τριάντα μονές που οικοδομήθηκαν ανά τους αιώνες στα Μετέωρα, σήμερα λειτουργούν οι έξι. Η εντυπωσιακή πανίδα και χλωρίδα της περιοχής, σε συνδυασμό με το μοναδικό τοπίο, συνθέτουν ένα περιβάλλον μυστηρίου και πνευματικότητας, που διατηρείται αναλλοίωτο μέχρι σήμερα.

Ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγονται:

-Ο Ασπροπάρης (Neophron percnopterus), που χαρακτηρίζεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον και αποτελεί εμβληματικό και χαρακτηριστικό είδος της περιοχής, όπως μαρτυρούν και τα δύο τοπικά ονόματα που του έχουν δώσει οι κάτοικοι: Τυροκόμ(π)ος και Χελωνοφάης. Στο παρελθόν τα Μετέωρα αποτελούσαν το προπύργιο του είδους στα Βαλκάνια με περισσότερα από 50 ζευγάρια, όμως πλέον απειλείται με εξαφάνιση, κυρίως εξαιτίας της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων

-Ο Σκεπαρνάς (Tachymarptis melba), ένα μεταναστευτικό είδος πουλιού, με ιδιαίτερη οικολογία μιας και περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στον αέρα

-Το φυτό Centaurea chrysocephala που είναι ενδημικό της ευρύτερης περιοχής και φυτρώνει στις κορυφές των βράχινων πύργων

-Η πλούσια εντομοπανίδα της περιοχής, απ’ την οποία ξεχωρίζουν οι πεταλούδες, με είδη όπως η Iphiclides podalirius και η Pieris napi

-Ο Μαυροπελαργός (Ciconia nigra) απαντά στην περιοχή με πολυάριθμα ζευγάρια, τα οποία φωλιάζουν σχεδόν αποκλειστικά σε κοιλότητες/τρύπες βράχων, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, όπου το είδος προτιμά κυρίως τα δέντρα